Uit „Oromia: een inleiding,“ door Gadaa Melbaa, Khartoum, de Soedan 
 
Overzicht

Volk: Oromo
Land: Oromia (fonetisch ook als Oromiyaa wordt gespeld)
Gebied: 600.000 sq.km ong.
Hoofdstad: Finfinnee (ook genoemd Addis Ababa)
Bevolking: 30 miljoen (de raming van 1995)
Taal: Oromo, ook genoemd Afan Oromo of Oromiffa

De Oromo's  maken een significant gedeelte uit van de bevolking die de Hoorn van Afrika. De Oromo's vormen ongeveer 30 tot 55 miljoen inwoners van het Ethiopische Imperium. In feite is Oromo een van de meest talrijke naties in Afrika wat een  gemeenschappelijke cultuur, taal, en geschiedenis kent, en in het verleden gemeenschappelijke politieke, godsdienstige en wettelijke instellingen kende. .

Ecologisch en wat landbouw betreft is Oromia het rijkste gebied in de Hoorn van Afrika. Het vee, de koffie, de oliehoudende zaden, de kruiden, de natuurlijke rijkdommen zijn divers en overvloedig. Ondanks al deze voordelen heeft een eeuw van kolonisatie door Abyssinia (Ethiopië) tot gevolg gehad dat de Oromo mensen een stagnerend bestaan leiden. De onwetendheid en de hongersnood zijn gekoppeld aan wrede onderdrukking, onderwerping, en vooral, uitroeiing. De laatste honderd jaar onder de Ethiopische heerschappij, hebben de Oromo's zeer weinig bereikt op het gebied van politieke, sociale en economische vooruitgang.

Oromia werd gekoloniseerd tijdens het laatste kwart van de 19de eeuw door een zwarte Afrikaanse natie - Abyssinia - met behulp van de Europese koloniale bevoegdheden van die tijd. Tijdens de zelfde periode, natuurlijk, werden de Somaliërs, de Kenianen, de Soedanees en anderen gekoloniseerd door Europese bevoegdheden. Het feit dat Oromia door zwarte Afrikaanse natie werd gekoloniseerd maakt hun geval vrij speciaal.

Tijdens het proces van kolonisatie, tussen 1870 en 1900, werd de bevolking Oromo verminderd van tien tot vijf miljoen. In deze periode werd Oromia bezet  door de Ethiopische keizers Yohannes en Menilek. Na kolonisatie, bleven deze keizers en hun opvolgers Oromo's met grote wreedheid behandelen. Velen werden gedood door het koloniale leger en de kolonisten,  anderen stierven aan hongersnood en epidemieën van verschillende ziekten of werden verkocht als slaven. Hen die op het land bleven werden verminderd tot de status van gabbar (een boer van wie de arbeid en de opbrengst worden geëist).

Haile Selassie consolideerde de aanwinsten van Yohannes en van Menilek en met het gebruik van geweld belemmerde hij het proces van natuurlijke en historische ontwikkeling van de politieke, economische en sociale maatschappij van de Oromo's. In alle facetten van het leven, werden het onderscheid, de onderwerping, de onderdrukking en de uitbuiting toegepast. Al het mogelijke werd gedaan om de Oromo identiteit te vernietigen (cultuur, taal, gebruiken, tradities, naam en oorsprong).

De revolutie van 1974 werd bewerkstelligd door de strijd door, onder anderen, de Oromo boeren. De militaire junta, die door Mengistu Haile-Mariam werd geleid, greep de macht en nam de revolutie over. Dit regime is op de weg van keizers Yohannes, Menilek en Haile Selassie (de onderdrukking en onderwerping van de Oromo's, de kolonisatie door Ethiopiers van Oromo land, en het beleid van volkerenmoord) verdergegaan.

Gedwongen om tegen Eritreers, de Somaliërs en anderen te vechten, zijn vele Oromo's in het slagveld gevallen. Vele anderen zijn in de straten van dorpen en steden tijdens de periode van de zogenaamde  „Rode Verschrikking“ gestorven. De slachtingen in steden en dorpen die aan bombardementen en vernietigingsprogramma's werden onderworpen hebben  de vernietiging veroorzaakt van het menselijke leven, gewassen, dieren en het bezit. Dit heeft de Oromo's van hun land gedreven en hen gedwongen hun toevluchtsoord in naburige landen te zoeken. Deze wrede onderdrukking en vervolging van volkeren heeft tot de grootste stroom van vluchtelingen in Afrika geleid. Een zeer groot deel van de vluchtelingen in de Hoorn van Afrika is Oromo.

In zijn poging om de essentiële elementen van de Oromo cultuur te onderdrukken en te elimineren, heeft het huidige regime dekmantelwoorden zoals „ontwikkeling, hulp, en geletterdheidscampagne“ gebruikt om de wereld te misleiden. In feite zijn het grootste deel van deze programma's en projecten gericht op het verplaatsen van Oromo mensen  en het ontzeggen van hun vrijheid, rechtvaardigheid, menselijke waardigheid en vrede, daardoor het proces van Amharisatie of DE-Oromisatie versnellend.

De strijd van de Oromo mensen is niets meer dan een poging om hun eigen plaats in geschiedenis te bevestigen. Het streeft naar gelijkheid, menselijke waardigheid, democratie, vrijheid en vrede. Het wordt niet geleid tegen de massa's van een bepaalde natie of een nationaliteit, noch tegen individuen, maar eerder tegen Ethiopisch kolonialisme dat door de Amhara ) wordt geleid en tegen feodalisme en imperialisme.

Waar vandaag de dag bijna alle Afrikaanse volkeren onafhankelijkheid hebben verkregen, blijft Oromia onder het primitieve Ethiopische kolonialisme lijden. Hoewel de natie Oromo één van grootste in Afrika is, is het vandaag de dag onbekend aan de meerderheid van de wereld. Jammer genoeg is zelfs de naam Oromo onbekend aan velen, en dit zou niet moeten worden toegestaan om verder te gaan.

Het belangrijkste doel van deze samenvatting is lezers kort te introduceren bij de Oromo's en hun land. Voor gedetailleerde behandeling van de ervaringen van Oromo's  onder Ethiopische koloniale overheersing, evenals hun strijd voor vrijheid. Gelieve nota te nemen van het inleidende bericht van de auteur in dit boek: „… is het niet de bedoeling van dit boek om een definitieve geschiedenis te schrijven over de Oromo's. Deze taak wordt overgelaten aan de historici.. In feite is het weinige dat over Oromo's is geschreven bijna altijd vanuit het standpunt van Abyssinians en Europeanen“ geweest.